محمود فروتن
سيرجان شهري رسانهاي است و به گواهي اهالي خبر و رسانهي استان، نشريات سيرجاني يك سر و گردن بالاتر از بقيهي نشريات استان هستند و مقايسه ميانگين تيراژ نشريات سيرجاني در قياس با همقطاران استاني و حتي كشوري هم گواه اين موضوع است اما اين امتياز گاه و بي گاه آسيبها و مشكلاتي را هم به دنبال دارد كه يكي از مهمترين آنها حضور نشريات اجارهاي است كه سر و كلهي آنها در شهر پيدا ميشود و عموماً هم عمر كوتاهي دارند. اما تازهترين اتفاق رسانهاي سيرجان حضور نشريه «وصال» است كه از سوي شهرداري مديريت ميشود و هفتهي گذشته اولين شمارهي خود را با روال جديد روي دكهها فرستاد. حضور نشريات جديد في نفسه امر پسنديده و نيكويي است كه بايد آن را به فال نيك گرفت و از آن استقبال كرد خصوصاً كه نهادي چون شهرداري وارد حوزهي خبر و روزنامهنگاري شده است. پيش از اين هم در سطح كشور روزنامهي «همشهري» توسط شهرداري تهران و «كرمانشهر» توسط شهرداري كرمان صاحب نشريه شده بودند البته با اين تفاوت كه آنان از كانال رسمي اقدام به اخذ مجوز مستقل براي خود نموده و اقدام به انتشار نشريهشان كردند. امروز بعد از بيش از يك دهه فعاليت، «همشهري» جايگاه بسيار خوبي در سطح كشوري براي خود فراهم كرده و علائه بر روزنامه، نزديك به 20 مجله و هفتهنامه مستقل در حوزههايي مانند جوانان، حوادث، انديشه، سلامت، خانواده، سياست و... و تحت عنوان كلي «همشهري» منتشر ميكند كه هر كدام در رقابت با نشريات مشابه خود، حرفهاي زيادي براي گفتن دارند و در بخش خود جزو نشريات پر تيراژ كشور محسوب ميشوند.
حالا غرض از اين حرفها چيست؟ اول اين كه كاش شهرداري نشريهاش را مستقل و با صاحب امتيازي و مديرمسوولي خود منتشر ميكرد تا خود به عنوان يك نهاد قانوني وارد اين عرصه شود و عرض اندام كند. دوم و مهمتر از اول اين كه شهرداري با اولين شمارهي وصال نشان داد تا چه ميزان با استانداردهاي مطبوعاتي و روزنامهنگاري فاصله دارد. اين شمارهي منتشر شده بيشتر به يك ويژه نامه داخلي ادارات يا بولتنهاي عملكرد سازمانها شباهت دارد تا يك هفتهنامهي محلي براي سيرجان و اگر قرار بر ادامه همين روند و چاپ گزارشها، آگهيها و رپرتاژها با تصاوير متعدد از مسئولان و پروژهاي شهرداري داشته باشند بيشك با عدم استقبال مردم روبهرو خواهند شد چرا كه مخاطب، هزينه خريد يك نشريه را ميپردازد تا از مطالب آن استفاده كند نه اينكه عملكرد يك سازمان را بخواند. حال كه شهرداري وارد اين وادي شده ميتواند با الگو برداري صحيح و استفاده از تجربيات مؤسسهي عظيمي چون «همشهري» اتفاق بزرگي در بخش فرهنگي شهر ايجاد كند خصوصاً كه امروز جاي خالي يك روزنامه به شدت در سيرجان احساس ميشود و يكي از نقاط ضعف فرهنگي شهر هم محسوب ميشود. اميد كه مسوولان شهرداري با رصد مناسب اوضاع و احوال فرهنگي شهر و با نگاهي دراز مدت به مقولهي روزنامه نگاري و استفاده از پتانسيل بالقوهي موجود اقدام ماندگاري را براي شهروندان انجام دهد.
